Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

'Εκδηλώσεως συνέχεια...

Τό μέγεθος καί ἡ ἐπιτυχία μιᾶς ἐκδηλώσεως δέν ἐξαρτᾶται βέβαια ἀπό τό ἂν τήν ἐτίμησαν κάποιοι ἐπίσημοι ἢ ἀπό τό ἂν γέμισε ἀσφικτικά ἡ αἲθουσα .
Ἃλλωστε οἱ "ἐπίσημοι" ἐλάχιστα μᾶς απασχολοῦν εἰδικά σ'αὐτἠν τήν ἐποχή πού οἱ ἒννοιες τῶν πραγμάτων ἒχουν χάσει τό περιεχόμενο τους καί ὃ,που τά πᾶντα ἀναθεωροῦνται καί ἀνατρέπονται. 
Ἒτσι ἡ προσφώνησις  εἶχε πραγματικά ἀξιοκρατική ἱεράρχησι διότι ἒβαλε σε πρώτη σειρά καί με ὀνομαστική ἀναφορά τούς ἀπόμαχους τῆς πραγματικῆς προσφορᾶς καί δημιουργίας.
Ἒγινε ἀναφορά καί στούς ἀπόντες, εἰδικά σ'αὐτούς πού ἒχασαν τήν ζωή τους στήν διάρκεια τῆς ἐργασίας.
Σημαντικό ὃμως εἶναι καί τό γεγονός  ὃτι μέσα ἀπό αὐτή τήν συγκέντρωσι ἓνα σύνολο ἀνθρώπων ἦρθε ποιό κοντά καί ἒδωσε ὢθησι σ'αὐτήν τήν βασική οὐσία τῆς ζωῆς πού εἶναι ἡ κοινωνικότητα.
Μνῆμες ἀπό τα παλιά ἀναστήθηκαν καί πλέχτηκε ἒτσι μία ἱστορία μέσα στήν ὁποία ὁ καθ' ἓνας εἶχε ἓναν ζωντανό ρόλο.
Ἡ ἀναφορά τῆς Σωτηρίας στήν ἱστορία τῶν Μεταλλείων, ἦταν ὁ σκελετός πάνω στόν  ὁποῖο πλέχτηκε αὐτό τό ζωντανο σκηνικό. 
Τό συμπληρωσαν οἱ ἀναφορές τῶν κυριῶν, καθηγήτριας Ἡρῶς Φραγκούλη καί Μυρσίνης Σαμαρᾶ οἱ ὁποῖες ἐπρόβαλαν βίντεο καί διαφάνειες μαζί με ἐπεξηγήσεις γύρω ἀπό τό θεμα. 
Καί οἱ δύο εἶχαν ἐμπειρικές σχέσεις με τήν ἱστορία  εἲτε ἐπειδή ἒζησαν ἁπλῶς σ'αὐτή τήν ἐποχή εἲτε ἐπειδή ὁ πατέρας ἐδούλευε στό ἐργοτάξιο. 
Μοῦ ἦρθε στήν μνήμη καί μία κοινωνικά καταξιωμένη ἀποῦσα ἡ ὁποία μεγάλωσε στα Μεταλλεῖα καί θά προσέθετε πολλά σ'αὐτό τό ἒργο ἂν δέν εἶχε φύγει τόσο νωρίς ἀπό τήν ζωή .
Πρόκειται γιά τήν Δήμητρα τήν Φραγκοπουλου, τήν κόρη τοῦ Μάστρο Διαμαντῆ .
Θυμηθήκαμε λοιπόν τόν Μαστρο Διαμαντή με τά ἀδέλφια του, τόν Γιῶργο καί τόν Ἀντώνη . 
Ἓγινε ἀναφορά στούς δύο διάσημους δολοφονημένους. Στόν Ἀνδρέα  τόν Συρίγο καί στόν Ἀλέξανδρο Ἀθανασιάδη  γιά τούς ὁποίους μόνον καλά λόγια εἶχαν να εἰπωθοῦν . 
Τόν μακαρίτη τόν Ἀθανασιάση τόν γνώρισα στό γραφεῖο του στήν Ἀθήνα ὃταν τοῦ μετέφερα αἲτημα τοῦ χωριοῦ να μᾶς βοηθήσει οἰκονομικά γιά τό γήπεδο ἢ τό νηπιαγωγεῖο ( τά κύτταρα τῆς μνήμης τόσων χρόνων δέν κατάφεραν να μοῦ ἀνανεωθοῦν...) καί στό ὁποῖο ἀνταποκρίθηκε.
Βλἐπεις οἱ ἀπόντες ὑπερτεροῦν σε ἀριθμό ἀπό τούς παρόντες διότι ἡ ζωή ἒχει τούς δικούς της κανόνες ... 
Ἁπλῶς οἱ ἂνθρωποι ἒχουμε τήν δυνατότητα να κάνουμε ὑπερβάσεις καί να τούς ἀντιμετωπίζουμε μέ τά δικά μας ἐργαλεῖα πού  βρίσκονται στόν χῶρο τῆς ἠθικῆς καί πού λέγονται  σεβασμός καί μνήμη.
Ἒχουν πάντα μεγάλη σημασία αὐτά τά δύο διότι ἡ σεβασμός καί ἡ μνήμη ὁδηγοῦν σωστότερα πρός τό μέλλον τήν κάθε κοινωνία. Μέσα ἀπό αὐτές τίς διεργασίες προωθεῖται ὀ ἀλληλοσεβασμός καί ἀπό κεῖ ἡ συλλογική δημιουργία καί ἠ πρόοδος. 
Ἀπόδειξι σ' αὐτό εἶναι ὃτι πολλοί  ἒτρεξαν να προσθέσουν μία πληροφορία,  μία ἰδέα ἢ νά κάνουν μία διόρθωσι.
Δηλαδή, ὑπάρχει δυνατή μαγιά γιά πάρα πέρα στόχους. Ὃπως για τήν δημιουργία κάποιου μουσείου, γιά τήν πλουσιότερη ἀναβίωσι  τῆς γιορτῆς τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, γιά τήν εὓρεσι τοῦ τρένου πού ὀνόμαζαν Βαβάρα καί που δικαιωματικά ἀνήκει στό χωριό μας.
Μία ἰδέα ἦταν να φτιάξουμε μνημεῖο στήν πλατεῖα τοῦ χωριοῦ πού να θυμιζει αὐτούς πού  σκοτώθηκαν μέσα στό ἒργο μαζί μ'αυτούς πού ἒφυγαν ἀπό τήν ζωή κτυπημενοι ἀπό τήν ἀρρώστια τῶν μεταλλείων.
Ζοῦμε βέβαια σέ ἓνα μεταβατικό στάδιο μεγάλων ἐξελήξεων στή Ἑλλάδα καί στόν κόσμο. Δέν ξέρουμε τί θά ἒρθει . 
Ἀλλά δέν εἶναι ἂσκημο να συντηροῦμε τήν ἰδέα τῆς μελλοντικῆς ἐπαναλειτουργίας τῶν γραμμῶν, με το τρενάκι να κανει τουριστικες διαδρομές μέσα στό μεγάλο φαράγγι πού ξεκινᾶ ἀπό τήν παραλία καί φθάνει ὡς τόν παλιό οἰκισμό τῶν Μεταλλείων, ὃλα αὐτά μέσα σε πλαίσια μουσείου καί φύσεως. 
Θά εἶναι ἓνα καλό δῶρο γιά τίς νέες γενιές...

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

Τιμήσαμε κι' 'εφέτος τήν Ἁγία Βαρβάρα στά Μεταλλεῖα ...


Τά κτίρια ἒχουν ἰσοπεδωθεῖ  στα Μεταλλεῖα ἀλλά ἡ ἐκκλησία διατηρεῖ ἀκλόνητα τήν παλαιά της αἲγλη .
Οἱ συνειρμοί μου αὐτήν τήν στιγμή πᾶνε στήν Αἰνειάδα, δηλαδή στήν ἱστορία ἢ μῦθο πού ἀναφέρεται στόν ἀρχαῖο Τρῶα τόν Αἰνεία ὁ ὁποῖος κατα τήν πολιορκία τῆς Τροίας μάχοταν μέχρι τήν τελευταία στιγμή !
Βλέποντας οἱ Ἀχαιοί τήν ἀνδρεία του, τοῦ πρότειναν σπονδές εἰρήνης καί ἐπέτρεψαν στόν κάθε μαχητή νά πάρει ἀπό ἓνα πρᾶγμα μαζί του ὃσο μποροῦσε να σηκώσει καί να φύγει μέ ἀσφάλεια.
Τότε ὃλοι, πῆραν ἀπό ἓνα σακί μέ χρυσάφι καί ὃ,τι πολύτιμο εἶχαν, ἑνῶ ὁ Αἰνείας φορτώθηκε στίς πλᾶτες του τόν γέροντα πατέρα του!
Βλέποντας οἱ Ἀχαιοί τήν εὐσέβειά του, τοῦ πρότειναν νά πάρει καί δεύτερο πρᾶγμα .
Τότε αὐτός πῆρε τα οἰκογενειακά ἱερά πού εἶχε στήν κατοικία του!
Τόν θαύμασαν οἱ Ἀχαιοί καί τοῦ εἶπαν νά πάρει ὃλη του τήν κινητή περιουσία μαζί με τόν χρυσό.
Τό ἦθος καί ἡ εὐσέβεια τόν ἀνέδειξαν στήν συνέχεια σέ γενάρχη τῶν Ρωμαίων .
Δηλαδή, ὃταν σε μία κοινωνία συντηροῦνται ἠθικές ἀξίες καί οἱ παραδόσεις καί ἂν ἀκόμη οἱ κατοικίες γίνονται ἐρείπια μέσα ἀπό μνημόνια ἢ κάθε εἲδους ἐγκαταλήψεις, θά βγεῖ κάτι καινούριο πού θά δώσει νέα ὢθησι στήν συνέχεια τῆς ζωῆς...
Αὐτό εἶναι τό οὐσιαστικό μήνυμα ἀπό τήν τιμή πού ἀπέδωσε ἡ τοπική καί εὐρυτερα ἡ κοινωνία τῆς ἐπαρχίας  στήν θρησκευτική ἐπέτειο.
Εἶναι μιά γιορτή πού μένει ἀδιάλειπτη ἀπό τά παιδικά μας χρόνια καί πού δέν τήν διατάραξε ὁ χρόνος. 
Τότε πηγαίναμε με τά πόδια καί συχνά μέσα ἀπό δύσκολες καιρικές συνθῆκες διότι στά "Νικολοβάρβαρα" ὃπως ἀποκαλεῖ τίς ἡμέρες ὁ λαός, ὁ καιρός συνήθως εἶναι ἂστατος καί βροχερός.
Ἐπιθυμία μας ἦταν να δοῦμε τό τρενάκι. 
Καί ζηλεύαμε ὃταν βλέπαμε να φέρνει Ἑρμιονίτες πού ἒρχονταν για τήν γιορτή !
Ποῦ τέτοια τύχη γιά μᾶς !!!...
Θυμόμαστε τό μαγαζί τοῦ Καλαμπάκα ὃ,που ἐκεῖ γίνοταν στᾶσις στήν ἐπιστροφή γιά να ποιοῦν τό κρασάκι τους  οἱ μεγάλοι μέσα σε φωνές καί μουσική ἀπό τό παλιό ραδιόφωνο. 
Ὃλα τά σπίτια ἦσαν γεμᾶτα κόσμο. Ἒσφριζε ἀπό ζωή τό χωριό !
Πολλοί ἀπό τούς Μεταλλιῶτες ἦσαν δραστήριοι ἂνθρωποι καί εἶχαν ἐπιχειρηματικό πνεῦμα . Ἓνας ἀπό αὐτούς ἦταν καί ὁ Γιῶργος ὁ Φραγκόπουλος πού ἒφερε τό πρῶτο τρακτέρ στό χωριό .
Ἒχουμε καί ἆλλα γιά τα Μεταλλεῖα ... Ὂχι ὃμως ὃλα μαζί για να μήν ἐπιτρέψουμε να ξεθυμάνει τό ἐνδιαφέρον μας...

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Μία συγκινητική ἐκδήλωσις !

Γιά τά Μεταλλεῖα πού ἒγινε σήμερα στό Ἡλιόκαστρον .


Ἂν καί ἀπό ἀπόψεως Δήμου δέν εἲχαμε τήν ἀνάλογη ἐκπροσώπισι, παρευρέθη ὁ ἐκπρόσωπος τῆς περιφέρειας Πελοποννήσου κ. Ἀναστάσιος Τζαννῆς, ὁ τοπικός μας ἐκπρόσωπος στόν Δῆμο κ. Χρῆστος Μπαλαμπάνης μαζί με τόν κ. Γιάννη Δημαράκη .  Ὁ τοπικός μας πρόεδρος κ. Ἀνάργυρος Στάθης καθώς καί ο τ. δήμαρχος Ἑρμιόνης κ. Ἀνάργυρος Λεμπέσης. 
Ὃλοι αὐτοί ἀπήφθηναν σύντομο χαιρετισμό.
Ἡ τιμή πάντως τῆς προσφονήσεως ἀπαυθύνοταν πρῶτα σ'αὐτούς πού εἶναι ἀξιωκρατικά ἐπίσημοι και γιά τούς ὁποίους ἒγινε ἡ ἐκδήλωσις . 
Δηλαδή γι'αὐτούς πού δούλεψαν ἐπί πολλά χρόνια στίς στοές τῶν μεταλλείων καθώς καί γι αὐτούς πού εἶχαν δουλέψει καί τώρα ἒχουν φύγει ἀπό τήν ζωή .
Λεπτομέρειες ἀπό τίς ὁμιλίες θά παραθέσουμε στήν ἑπόμενη ἀνάρτησι. 
Σήμερα ἂς δοῦμε σκηνές ἀπό τήν ἐκδήλωσι...




Μοῦ ἒλαχε ὁ κλῆρος νά κάνω τήν παρουσίασι... (Δηλαδή ἐγώ τόν διάλεξα...)

Ὁ φέρελπις πρόεδρος τοῦ πολιτιστικοῦ συλλόγου μεταφέροντας τήν αἰσιοδοξία του ...

Ὁ ἐκπρόσωπος τῆς περιφέρειας

Οἱ ἐκπρόσωποί μαςστόν δῆμο πάνω καί κάτω φωτογραφία...


Ὁ πρόεδρος τοῦ τοπικοῦ συμβουλίου 


Τό μέλος τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τοῦ συλλόγου "Εἱλεοί" κα Σωτηρία Δεστέ - Ὀρφανοῦ κάνει μία λιτή καί πλήρη σέ περιεχόμενο ἀνάλυσι γύρω ἀπό τήν ἱστορία τῶν Μεταλλείων .

Ἡ παλαίμαχος καθηγήτρια κα Ἡρώ Φραγκούλη μαζί με τήν κα Μυρσίνη Σαμαρᾶ τῆς ὁποίας ὁ πατέρας ἦταν μηχανοδηγός στο τρενάκι τῶν μεταλλείων κάνουν ἱστορικές ἀναδρομές προβάλλοντας μαζί διαφάνειες καί DVD.

Οἱ παλαίμαχοι τῶν μεταλλείων , πάνω Βασίλειος Δεστές καί κάτω Ἡλίας Κοτσοβός, δημιουργοῦν συγκινησιακή ἀτμὀσφαιρα...




Στό βάθος φωτογραφίες καί ἐκθέματα...

Σάββατο, 28 Οκτωβρίου 2017

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΚΙ' ΕΦΕΤΟΣ ΕΘΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ...

Ἒχω γράψει στό βιβλίο μου ὃτι ἡ παιδεία στήν Ἑλλάδα, ξεκινᾶ ἀπό το νηπιαγωγεῖο και τελειώνει στό δημοτικό !
Αὐτό τό νιώθεις ὃταν ἀκοῦς τόν κάθε δάσκαλο να κάνει κάποια ὁμιλία ! Διότι ὁ δάσκαλος εἶναι πραγματικό μέλλος τῆς κοινωνίας καί ζημώνεται διαρκῶς παραγωγικά μαζί της.
Ἒτσι ἒγινε κι'ἐφέτος !
Ἡ θαυμάσια ὁμιλία τῆς ἐκλεκτῆς δασκάλας, προκάλεσε συγκίνησι σε ὃλους μας !
Γιά να συμπληρώσει καί ὁ παλαίμαχος ἱερέας Παπα Νικόλας , τίς δικές του ἐμπειρίες καί τα συγκινησιακά μηνύματα πού βγαίνουν ἀπό τήν βαθιά πεῖρα τῆς ζωῆς.
(Μία παρένθεσις γιά να μήν ὑπάρξουν παρεξηγήσεις ... Ἡ ἒνοια τῆς παιδείας εἶναι διαφορετική ἀπό τήν ἒνοια τῆς ἐκπαιδεύσεως . Ἡ παιδεία ἒχει σχέσι με τόν πνευματισμό τοῦ ἀνθρώπου ἑνῶ ἡ ἐκπαίδευσις με ἱκανότητες να σχεδιάζεις ἢ νἀ ἀντιγράφεις...)
Ἒχουμε φωτογραφίες ἀπό τήν ἐκδήλωσι με χαρούμενες καί ἐλπιδοφόρες παιδικές μορφές οἱ ὁποῖες κάτω ἀπό την καθοδήγησι ἐκλεκτῶν δασκάλων νά εἲμαστε βέβαιοι ὃτι θα διαπεράσουν τά τεχνιτά σκοτάδια πού μᾶς περιβάλλουν καί θά ξαναφέρουν φῶς στήν πατρίδα μας καί στόν κόσμο !

Ὁ πρόεδρος τοῦ τοπικοῦ συμβουλίου πάνω μέ τόν σύμβουλό του στήν κάτω φωτογραφία...






Τά νήπια με τήν παιδαγωγό τους .



Ὁ δάσκαλος μέ τούς μαθητές του .

Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου 2017

Ζωτικῆς σημασίας ἐρωτημά μας πρός τό Δημοτικό συμβούλιο...


Αὐτή τήν φωτογραφία τήν ἒβαλα πάλι γιά να προκαλέσω σκέψεις πού συνδέονται μέ ἓνα σύγχρονο πρόβλημα.
Εἶναι αὐτό πού συζητᾶμε ὃλοι στούς δρόμους καί μᾶς ἒχει προκαλέσει ἀγανάκτησι . 
Βλέπουμε λοιπόν εἰκόνες ἀπό ἀνθρώπους συγγενεῖς, φίλους ἢ γνωστούς να συμμετέχουν σέ μία κοινωνική δραστηριότητα.
Σ'ἓνα ἒργο πού ἒμεινε, ἑνῶ αὐτοί ἒφυγαν .
Ἐδῶ διέγραψαν τήν ἱστορία τους ἡ ὁποία δέν ἒσβησε διότι δέν τήν ἀφήνουμε ἐμεῖς να σβήσει.
Ὂχι ἐπειδή παρουσιάζουμε κάποια ἀναμνηστική φωτογραφία...
Ἀλλά διότι με σεβασμό τούς ἒχουμε να ἀναπαύωνται σ' ἓναν χῶρο τόν ὁποῖο ἡ ἲδια γενιά δημιούργησε με συνεισφορές καί προσωπική ἐργασία ὁ ὁποῖος χῶρος δικαιωματικά τούς ἀνήκει . 
Πᾶμε στόν Ἃγιο Γιώργη καί μέσα βλέπουμε τήν ἱστορία τοῦ χωριοῦ μας. Τούς ἀνθρώπους με τούς ὁποίους ζήσαμε μαζί σέ χαρές, λύπες, συζητήσεις , ἀγῶνες , συμφωνίες ἢ διαφωνίες .
Εἲτε ὑπήρξαμε φίλοι, εἲτε διαφωνήσαμε, ὃλοι αὐτοί μέσα ἀπό τό ἀποτύπωμά τους εἰσπράττουν τόν σεβασμό τοῦ καθ'ἑνός μας καί ἀναζωογονοῦν τίς μνῆμες μας  . 
Καί δυστυχῶς ἡ δημοτική ἐξουσία μέσα σέ πλαίσια αὐταρχισμοῦ χωρίς νά ἒχει πάρει τήν συγκατάθεσι τῶν δημοτῶν ἀποφάσισε να μᾶς ἐπιβάλλει τέλη ἀκόμη καί στούς νεκρούς !
Δέν ξέρουμε τί γινεται στίς πόλεις, οὒτε μᾶς ἀφορᾶ διότι κάθε περίπτωσις ἒχει τήν ἰδιαιτερότητά της.
Ἐδῶ ἡ δική μας ἰδιαιτερότητα εἶναι ὃτι ὁ δῆμος μέ τρόπο αὐταρχικό ἐκμεταλλεύεται ἓναν χῶρο πού δέν τοῦ ἀνήκει καί  ἐπιβάλλει  τέλη μέ τρόπο προσβλητικό ἀπέναντι στίς ἀρχές μας καί ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ Ὓβρι ἀπέναντι στούς νεκρούς μας.
Δέν πληρώνετε ;Ἀδειάζετε τόν χῶρο !!!
Ὁ πατέρας μου γιά παράδειγμα καί ὃλη ἡ γενιά του, προσέφεραν ὁ καθ' ἓνας ἀνάλογα με τίς δυνάμεις τους γιά να κτιστεῖ ὁ μανδρότειχος καί μέ προσφορές τους ἀγοράστηκε τό οἰκόπεδο. 
Μέ διαρκεῖς προσφορές πιστῶν, ἐπισκευάστηκε καί ἐπεκτάθηκε ἡ ἐκκλησία. 
Ἡ κοινότητα, ὃσο εἲχαμε τόν θεσμό τῶν κοινοτήτων δέν εἶχε ποτέ τίτλους ἰδιοκτησίας οὒτε ἒκανε παρεμβάσεις στόν χῶρο.
Θά πεῖς λοιπόν σήμερα στόν πατέρα μου καί στόν κάθε ἂνθρωπο τῆς γενιᾶς του ὃτι ἂν δέν πληρώσουν οἱ δικοί σου σκάβουμε καί σε πετᾶμε ;  (!!!!!!)
Αὐτό ἀποτελεῖ βαριά ἱεροσυλία !
Ἐξ ἂλλου γιά να ἐπιβάλλει κάποιος τέλη, πρέπει νά εἶναι κάτοχος τοῦ χώρου .
Παρακαλοῦμε τό δημοτικό συμβούλιο νά μᾶς πεῖ μέ βάσι ποιούς τίτλους ἰδιοκτησίας φέρεται κάτοχος ὁ δῆμος καί πῆρε αὐτη τήν ἀπόφασι ἀπό χρόνια, τήν ὁποία δέν ἀντιληφθήκαμε ὃσο δέν μᾶς εἶχαν ἒρθει τά χαράτσια . 
Τό ἀκοῦτε κυριοι τῆς συμπολιτεύσεως καί ἀντιπολιτεύσεως ;
Τό γενικό φορομπυχτικό κλῖμα πού καταδιώκει τούς Ἓλληνες σε ὃλα τά ἐπίπεδα δέν ἒχει ὃρια;
Ἀκόμη καί στήν Τοπική Αὐτοδιοίκησι ;
Ἀκόμη θά συνοδεύει καί τούς νεκρούς μέχρι νά σβήσει ἡ μνήμη τους σ' ἓνα ἀνώνυμο σκευοφυλάκιο, πού κι' ἐκεῖ δέν ξέρουμε τί εἲδους χρῆσι μπορεῖ να προκύψει γιά ἀκόμη εἰσπράξεις!....